Skip to main content

ഒരു ഫാദർസ് ഡേ പ്രഹസനം

Old Pic of Author with her Dad
An Old Pic of Author with her Dad


കുറെ നാളായി എഴുതാനിരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ പറ്റുന്നില്ല... (നമ്മുടെ നെടുമുടി വേണു സ്റ്റൈലിൽ പറ്റുന്നില്ലാ ഉണ്ണിയെ....)...എവിടെയോ എന്തോ ഒരു തകരാറു പോലെ...😣😣

മദർസ് ഡേ യുടെ അത്ര ഡെക്കറേഷൻ ഒന്നും ഇല്ലേലും, ഒരു ഫാദർസ് ഡേ കൂടി കഴിഞ്ഞു പോയി... എനിക്കീ വക 'ഡേയ്‌സ് ' ഒക്കെ അല്ലർജി ആണേലും...  ഒരു വിഷയം ആയല്ലോ എന്നു കരുതി എഴുതി തുടങ്ങിയതാ... അങ്ങനേലും  എഴുത്തിലേക്കു തിരിച്ചു കാലെടുത്തു വെയ്ക്കാം എന്നു കരുതി....പക്ഷെ അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങിയില്ല ....😔😔

അതാ ഇപ്പോ ഫാദർസ് ഡേ കഴിഞ്ഞു.... എടുത്ത സെൽഫി ഒക്കെ സ്റ്റാറ്റസ് വിട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് ഇറങ്ങിയേക്കാം എന്നു കരുതിയത്...😜 (വെറൈറ്റി അല്ലെ?)... അല്ലേലും ഓണത്തിന് എല്ലാരും സെറ്റ് സാരീ ഉടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കറുത്ത സാരീ ഉടുക്കും... കൂട്ടത്തിൽ വേറിട്ട്‌ നിൽക്കണമല്ലോ 🖐️🖐️🖐️

എന്റെ കുഞ്ഞിലേ ഒന്നും ഫാദർസ് ഡേ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നു പോലും ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല... ഇന്നലെ റേഡിയോയിൽ കേട്ടു... ഇപ്പോ ഫാദർസ് ഡേ പ്രമാണിച്ചു  സ്വർണകടയിൽ ഒക്കെ ഓഫർ ഉണ്ടെന്നു... അപ്പോൾ അക്ഷയതൃതിയ ഒക്കെ കളം വിട്ടോ...? 🙄🙄🙄🙄 ഈ മാർക്കറ്റിംഗ് കാരുടെ ഓരോരോ വിദ്യകൾ... ഇനിയിപ്പോ ഒരു അഞ്ചു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ ഡേയ്‌സ് ആഘോഷിക്കേണ്ടി വരുമോ എന്തോ?? 🤗🤗🤗 

മദർസ് ഡേയ്ക്ക് വാതോരാതെ ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എഴുതി കൂട്ടാം... എങ്ങനെ നിന്ന് പോസ് ചെയ്തു ഫോട്ടോ എടുക്കാനാണേലും അമ്മമാര് റെഡി ആയിരിക്കും....  പക്ഷെ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഉള്ള ഈ 'ഒലിപ്പീരു' പരുപാടിയുമായി അച്ഛന്മാരോട് കളിക്കാൻ ചെന്നാൽ എല്ലായിടത്തും ഒരേ റിസൾട്ട്‌ ആയിരിക്കില്ല...😕 അതുകൊണ്ട് ഫേസ്ബുക്കിലും, വാട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസിലും മദർസ് ഡേയ്ക്കുള്ള അത്ര ഒരു കൊഴുപ്പു, ഇന്നലെ കാണാൻ ഒത്തില്ല... ഫലത്തിൽ ശോകമായിരുന്നു....🙄

എന്റെ അച്ചാച്ചിയുടെ കൂടെയുള്ള ഒരു ഫോട്ടോ കിട്ടണേ ഞാൻ പെടുന്ന പാട് എനിക്കറിയാം... അങ്ങനെ വല്ലപ്പോഴും എടുത്തു വെയ്ക്കുന്ന ഫോട്ടോ എടുത്താണ് ഞാൻ ഈ അവസരങ്ങളിൽ ഷോ ഓഫ്‌ ചെയ്യുന്നേ... ഫാദർസ് ഡേ ആയിട്ടു ഇന്നലെ ഒന്ന് ഫോണിൽ വിളിക്കുകയോ, നേരിട്ട് കണ്ടു വിഷ് ചെയ്യുകയോ ചെയ്തില്ല.... ഒരു വൈക്ലബ്യം.... അല്ലേൽ തന്നെ എന്തിനു??? ...വെറും പ്രഹസനം അല്ലെ സജി?? 🙄🙄🙄

പിന്നെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ ആകുമ്പോൾ നാലാളു അറിയുകയും ചെയ്യും.... എല്ലാരും എന്നെ പറ്റി നല്ലത് കരുതുകയും ചെയ്യും.. യേത്?....💕💕🤗🤗

പിന്നെ ഇത്രേം എഴുതിയ സ്ഥിതിക്ക് രണ്ടു വാക്ക് അചാച്ചിയെ പറ്റി പൊക്കി പറയണമല്ലോ...

അചാച്ചി എനിക്കൊന്നും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടില്ല... ഒരു ഉപദേശങ്ങളും തന്നിട്ടില്ല....എനിക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ ചെയ്യണം... അതിനു ഡയറക്ഷൻസും സപ്പോർട്ടും മാത്രമേ തരു.... എന്താണ്, എവിടാണ് എന്നു വെച്ചാൽ, ഞാൻ തന്നെ പോയി അന്വേഷിച്ചു കണ്ടുപിടിച്ചു ചെയ്തോണം....കുഞ്ഞു ക്ലാസ്സ്‌ തൊട്ടു ഇത് തന്നെ... ഒന്നും ചെയ്തു തരാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ലൈഫിന്റെ മിക്ക തീരുമാനങ്ങളും ഞാൻ തന്നെ എടുക്കും, എന്റെ ഭർത്താവിനെ കണ്ടു പിടിക്കുന്നതുൾപ്പടെ 💃💃💃.....

കുഞ്ഞിലേ ഒക്കെ വലിയ സങ്കടമായിരുന്നു... കൂട്ടുകാർക്കൊക്കെ അച്ഛനും അമ്മയും കാണും എല്ലാത്തിനും... പക്ഷെ എനിക്ക് എന്ത് കാര്യത്തിനും ഞാൻ മാത്രം....തെറ്റുപറ്റിയാൽ അതിൽ നിന്ന് പഠിച്ചോണം...  സപ്പോർട്ട് മാത്രമേ അചാച്ചി തരൂ... പക്ഷെ എന്താണേലും കട്ടക്ക് നിൽക്കും... എന്ത് വേണം എന്നു പറഞ്ഞാലും നടപ്പാക്കി തരും....ക്യാഷ് വേണേലും കടം വാങ്ങിയാണേലും റെഡി ആക്കി തരും... അതിനൊന്നും ചോദ്യവും പറച്ചിലും ഒന്നും ഇല്ല....

സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്ന എന്നതുകൊണ്ട്.. കുട്ടിയാണ്... അതുകൊണ്ട് അഭിപായങ്ങൾക്ക് വിലയില്ലാത്ത രീതിയിൽ ഒന്നുമല്ല ... ഒരു മുതിർന്ന ആളിന് കിട്ടുന്ന അതെ സ്ഥാനം എനിക്ക് അചാച്ചി തന്നിട്ടുണ്ട്...  അത് തന്നെ ആണ് ഞാൻ ഇൻഡിപെൻഡന്റ് ആവാൻ ഉള്ള മുഖ്യ കാരണം...

സ്പൂൺ ഫീഡിങ് ചെയ്തു വളർത്താത്തതിന് ഒരു വലിയ നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ഈ പൊക്കി പറച്ചിൽ ഇവിടെ നിർത്തുന്നു....🥰🥰🥰

എന്നു അച്ചാച്ചിയുടെ സ്വന്തം,
കടിഞ്ഞൂൽപൊട്ടി 🌹🌹🌹

അപ്പോ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാം....
ദീപ ജോൺ
20-ജൂൺ-2022

Comments

Popular posts from this blog

എന്റെ ഒരു ചിന്ന transformation story

എന്റെ ശരീരഭാരം, കഴിഞ്ഞ ഒരു ആറു വർഷ കാലമായി 95-98 kg ആണ്. ഷോപ്പിംഗ് മാളിലോ, പിക്നിക് നോ പോയാൽ അന്ന് വൈകിട്ടും പിന്നെയുള്ള രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം ഞാൻ കിടപ്പായിരിക്കും, അത്രയ്ക്ക് ആരോഗ്യം ആണ്.... തലവേദന കൂടപ്പിറപ്പാണ്..., ഓർമ വെച്ച നാൾ മുതൽ crocin ഉം പാരസെറ്റമോൾ ഉം കഴിച്ചു തുടങ്ങിയതാ ഇപ്പോ അതിനൊന്നും effect ഇല്ല, മുട്ടായി കഴിക്കുന്ന പോലെ എന്നും കഴിക്കാം എന്ന് മാത്രം ... പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അചാച്ചി എനിക്കൊരു ടുവീലർ വാങ്ങി തന്നു, പിന്നെ പാല് വാങ്ങാൻ പോകാനോ, അരി പൊടിപ്പിക്കാൻ പോകാനാണേൽ പോലും ഞാൻ അതിലെ പോകു... സ്റ്റെപ് മാക്സിമം ഒഴിവാക്കി, ലിഫ്റ്റ് നോക്കി നിന്ന് നിന്ന്,  മുട്ടൊന്നും അനക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആയി.... അപ്പോ എന്റെ physical fitness നെ പറ്റി ഒരു ഏകദേശ ധാരണ മനസിലായല്ലോ... പിന്നെ ദേഹം മുഴുവൻ stiff ആയി, പണി കിട്ടുന്ന Fibromyalgia യും cervical spondylosis ഉം കൂടി diagnosis ചെയ്തു കിട്ടി ബോധിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ mindset എനിക്കിനി ഒരിക്കലും ഒരു healthy state ഇലേക്ക് വരാൻ പറ്റില്ല എന്നതായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു ആവേശത്തിന് dieting തുടങ്ങിയാലും ഏറിയാൽ 2-3ആഴ്ച, വീണ്ടും ഞാൻ പഴയ പടി ആകും.

Crying is bad - അല്ലെ അമ്മാ?

A small talk about emotional regulation with my 5yr old annieyamma 💕 കുറെ നാളായി ചുമയും ജലദോഷവും മാറാതെ നിന്നതിനാൽ ആനിക്കുട്ടിക്ക് ബ്ലഡ്‌ ടെസ്റ്റ്‌  ഉം xray യും പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ... ബ്ലഡ്‌ ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നിടത്തെ കോലാഹലം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു, കരഞ്ഞു മൂക്ക് തിരുമി ഇരിക്കുന്ന ആനിയോട്, ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു - "ആഹാ ആനിക്കുട്ടി brave ആണല്ലോ?... " വലിയ പ്രസന്നത ഒന്നും ഇല്ലാതെ ആനിയമ്മ - "ഇല്ല അമ്മാ ... crying is bad; and I cried" പിന്നെ ആളൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.... "പക്ഷെ ആനി ആ സിറ്റുവേഷൻ ഫേസ് ചെയ്തല്ലോ? അപ്പൊ ആനി brave അല്ലെ...?" "No അമ്മാ ... crying bad ആണ്... And I cried..." "ഇല്ല മോളെ crying എന്നാൽ, laughing, angry ഒക്കെ പോലെ ഉള്ള ഒരു emotion ആണ് അത് നമ്മുക്ക് express ചെയ്യാം...." ആനിയമ്മ convinced അല്ല....🙄🙄🙄 "അമ്മയ്ക്ക് തലവേദന വരുമ്പോൾ അമ്മ കരയാറില്ലേ? അത് കൊണ്ട് അമ്മ brave അല്ലാണ്ട് ആവുമോ? നമ്മൾ ആ pain deal ചെയ്യുന്നില്ലേ? so we are brave... ആനി ആണേലും ബ്ലഡ്‌ എടുത്തപ്പോൾ runaway ചെയ്തില്ലലോ... അത് ഡീൽ  ചെയ്തില്

തിരിച്ചറിവുകളുടെ അളവുകോൽ...

അഞ്ച് വർഷം മുൻപ്... 2017 ഇൽ... ടെക്‌നോപാർക്കിലെ ജോലി ഒക്കെ പോയി, കോൺട്രാക്ടർ ബിസിനസ്സിലും ഒരു കൈനോക്കി... തകർന്നു തരിപ്പണം ആയി... ഇനി എന്ത്...? എന്നൊരു ചോദ്യവുമായി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു ഞാൻ .... ഒത്തിരി തലപ്പുകച്ചതിന് ശേഷം.... ഇനി ഒന്നും വേണ്ട കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നോക്കി അടങ്ങി ഒതുങ്ങി വീട്ടിൽ ഇരിക്കാം എന്നു  തീരുമാനിക്കുന്നു....  എന്റെ ചില കൂട്ടുകാരൊക്കെ എന്നോട് പറയാറുള്ളത് പോലെ.... 'ഒരു പൊടിക്ക് അടങ്ങാം...' എന്നു കരുതി ആനിയമ്മയെയും നോക്കി കുറച്ചു നാൾ മുന്പോട്ട് പോയി... പക്ഷെ ഇത്രേം വർഷം ആളുകളെ കണ്ട്, ഓടി നടന്ന എനിക്ക്... വീട്ടിൽ ചുമ്മാ കുഞ്ഞിനേയും നോക്കി... സിനിമയും കണ്ട് ഇരിക്കുക എന്നു പറഞ്ഞാൽ... എന്തോ... ഒരു വിമ്മിഷ്ടം പോലെ ആയിരുന്നു... ശെരിയാണ് കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്...., അവർക്കു വയ്യ എങ്കിൽ ബോസ്സിന്റെ മുൻപിൽ ലീവിനു വേണ്ടി തലയും ചൊറിഞ്ഞു നിൽക്കേണ്ട... അവർ ഹാപ്പി ആണ്... പക്ഷെ, എന്തോ...ഞാൻ ഹാപ്പി അല്ലായിരുന്നു... എനിക്കെന്തോ ഒന്നു നഷ്ടപെട്ട പോലെ ആയിരുന്നു.... ആൾക്കാരെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ മടി..., സംസാരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടു.. കോൺഫിഡൻസ് ഇഷ്യൂ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... അന്നേരം... എന്ത് ച